Wybieraj produkty organiczne, dokładnie przeżuwaj jedzenie, sprawdzaj zawartość konserwantów. Zimą jedz tylko dania gotowane, wiosną surowe. To instrukcja prawidłowego odżywiania? Też. A dla niektórych pierwszy krok do obsesji.

O tym, że nie jemy zdrowo, słyszeli chyba wszyscy. Więcej warzyw i owoców! – Mniej tłuszczów i węglowodanów! – apelują lekarze i dietetycy.

Istnieją wśród nas jednak i tacy, którzy są przodownikami w dziedzinie zdrowego odżywiania. Ich wysiłki znacznie przekraczają normę. Co więcej, dla niektórych to zdrowe odżywianie staje się prawdziwą obsesją, którą należy leczyć.

Być czystym

Do takich osób należał Amerykanin doktor Steven Bratman. To on w 1997 roku stworzył termin „ortoreksja” na określenie przypadłości, na którą cierpiał. Ortoreksja (z gr. orthos – „prawidłowy”, „prawy” i orexis – „pożądanie”, „pragnienie”) – co można wnioskować już z nazwy – jest bliską kuzynką anoreksji. Zarówno anorektycy, jak i ortorektycy mają obsesję na punkcie jedzenia. Odnoszą wrażenie, że sprawują absolutną władzę nad swoim sposobem odżywiania. Ci pierwsi myślą głównie o tym, by nie jeść za dużo (przy czym kategoria „za dużo” jest tu wysoce względna), drudzy skupiają się na takiej kompozycji swojej diety, by była maksymalnie zdrowa (komentarz do „zdrowa” analogiczny).

W przeciwieństwie jednak do anorektyków, którzy ukrywają swoją przypadłość, ortorektycy nieustannie komentują nowe trendy w zdrowym żywieniu. Dużo mówią o swojej diecie.

– Jeśli chcemy stwierdzić, czy cierpimy na ortoreksję, wystarczy zadać sobie proste pytanie: Czy bardziej skupiam się na przyjemności, którą daje jedzenie, czy na drobiazgowym analizowaniu składu posiłku – radzi dr Bratman.

Ortorektyk może być wegetarianinem, weganinem, fanem diety doktora Dukana czy testerem wielu diet. Ortoreksja zaczyna się niewinnie: na początku chcemy po prostu zmienić swoje nawyki żywieniowe. Motywacją może być chęć zgubienia kilku kilogramów, oczyszczenie organizmu czy pozbycie się alergii pokarmowej. Z czasem jednak może się zdarzyć, że myślenie o tym, co i jak jemy, zaczyna dominować w naszym życiu.

Anorektyk myśli, że wciąż jest za gruby, pragnie obsesyjnie schudnąć. Ortorektyk ma podobnego fisia na punkcie „oczyszczenia”. Z czasem do chęci bycia czystym i odtrutym zaczyna dorabiać ideologię. Jedzenie przybiera formę rytuału. Za niewielkie odstępstwo od diety taka osoba karze się zaostrzeniem rygorów, głodówkami. Ten kuchenny mistycyzm osiąga stan, w którym jego wyznawca spędza większość swego czasu na planowaniu, przygotowywaniu i spożywaniu posiłków.

Umarł na zdrowie

– Doszedłem do stanu, w którym odżywiałem się tylko organicznymi, lokalnymi produktami. Byłem restrykcyjnym wegetarianinem. Każdy kęs żułem 50 razy. Jadłem zawsze w ciszy i starałem się wstawać od stołu z poczuciem niepełnego żołądka. Czułem wyższość nad ludźmi objadającymi się pizzą i czipsami. Miałem poczucie, że choć jedna dziedzina mojego życia znajduje się pod moją całkowitą kontrolą – mówi dr Bratman. – Zacząłem unikać kontaktów towarzyskich, restauracji, wyjazdów, chyba że mogłem zabrać ze sobą własne pożywienie. Tknęło mnie, że chyba coś jest ze mną nie tak, gdy opuściłem znajomych, bo awokado, które miałem w kuchni, właśnie osiągnęło odpowiedni stan dojrzałości.

Te problemy są jednak niczym wobec zdrowotnych skutków obsesyjnej diety. Choć może zabrzmi to paradoksalnie, istnieją ofiary śmiertelne zdrowego odżywiania.

Zdarza się, że osoby obsesyjnie skupione na swojej diecie unikają określonych produktów, prowadzą oczyszczające głodówki. Bywa, że doprowadzają się do anemii, zaburzeń krążenia, uszkodzenia mięśnia sercowego, anoreksji.

Jedna z pacjentek dr Bratmana, chcąc wyeliminować ze swego jadłospisu wszystko, na co jest uczulona (by móc odstawić leki, które dawały nieprzyjemne efekty uboczne), doprowadziła do sytuacji, w której mogła jeść jedynie sześć produktów. Leki faktycznie nie były jej potrzebne, ale czy efekty uboczne jej nowego sposobu życia nie stały się bardziej dokuczliwe?

Zaburzenia dotyczące odżywiania, takie jak anoreksja, bulimia, a teraz także i ortoreksja, mają cechy nerwicy natręctw.

A jednak nie przytrafia się to wszystkim, którzy dbają o zdrowy styl życia czy szczupłą sylwetkę. Czy są zatem osoby, którym łatwiej popaść w taki stan? Psychiatrzy oceniają, że pewne cechy osobowości predestynują do takich skłonności. Pedantyczność, dążenie do perfekcjonizmu, zamiłowanie do porządku, czystości, przesadne poczucie odpowiedzialności i obowiązku, sztywność zasad moralnych, wysoki poziom aspiracji – to wszystko może pchnąć nas w obsesję. Coraz częściej mówi się także o wpływie wychowania – na przykład wygórowanych oczekiwaniach rodziców wobec osiągnięć dziecka, jak również o uwarunkowaniach genetycznych.

Wyjście z obsesji jest bardzo trudne. Wymaga zwykle długotrwałej psychoterapii (kłopot z leczeniem ortorektyka jest także w tym, że odrzuca on wszelkie farmaceutyki jako zatruwające organizm i niszczące jego naturalny system odpornościowy). Nie chcę nikogo przekonywać, że dbanie o to, co się je, jest niebezpieczne i pozbawione sensu. Co to, to nie! Uważajmy jednak. Nadgorliwość jest gorsza od faszyzmu – mawiają mądrzy ludzie i tu to powiedzenie zdaje się pasować jak ulał.

Poniżej znajdziecie listę największych błędów na Raw food:

1. Brak wyników

Kilka miesięcy temu byłam na warsztatach u dr. Preeti Agrawal, znanej z holistycznego podejścia do leczenia. Powiedziała ona: „Ludzie często spierają się o to, co jest skuteczniejsze – medycyna akademicka, naturalna, chińska, ayurvedyjska. Często również są tak zapatrzeni w jeden sposób, że nie dostrzegają iż jest on nieskuteczny. To system jest dla ludzi, a nie ludzie dla systemu. Łatwo zweryfikować każdą metodę – jeśli przynosi rezultaty to znaczy, że jest skuteczna. Jakie wtedy ma znaczenie czy jest to medycyna naturalna, czy akademicka? W starożytnych systemach takich jak ayurveda czy medycyna chińska nie ma opisanych leków na zaawansowane nowotwory bo wtedy leczyło się wcześniej dużo subtelniejsze objawy. Kiedy więc przychodzi do mnie pacjentka z rozległym guzem jak mogę jej polecić metodę na te pierwsze symptomy? Medycyna holistyczna to czerpanie ze wszystkich sposobów i wybieranie tego, który jest najskuteczniejszy dla naszego organizmu”.

Raw food ma dwa zasadnicze warianty. Podstawą diety mogą być zielone warzywa lub owoce. Wbrew pozorom to duża różnica. To nasz organizm, poprzez cykliczne badania lekarskie wskaże która z tych odmian (a może połączenie obu) jest dla nas najlepsza. O skuteczności którejkolwiek z nich nie świadczy liczba fanów lub guru. Największym błędem na Raw food jest sztywność poglądów wynikająca z dużego przywiązania do filozoficznego aspektu witarianizmu. Surowa dieta to przede wszystkim sposób odżywiania, ma przynosić wymierne efekty w postaci polepszających się wyników, wzrostu kondycji i samopoczucia. Dopasowujmy Raw food do naszego organizmu, a nie nasze ciało do witarianizmu.

2. Tylko 100% się liczy

Naprawdę nie wiem ile razy jeszcze będę musiała to powtórzyć. Chyba to sobie wytatuuję ;p 100% na surowo jest konieczne podczas oczyszczania organizmu lub w trakcie wychodzenia z poważnej choroby. Jeśli myślimy o Raw food jako sposobie odżywiania na co dzień dużo skuteczniejsze może się okazać np. 70% surowego. Dlaczego? Bo będzie dużo mniej stresujące w utrzymaniu. Jak mówi Kris Carr, dieta to 50% sukcesu. Drugie 50% to nastawienie do tego, co się je, jak traktuje swoje ciało.

Drugim największym błędem jest przykładanie zbyt dużej wagi do tej części diety, która jest ugotowana. O Raw food mówimy od 70% surowego wzwyż. Jeśli tę ugotowaną część stanowią wegańskie potrawy przygotowywane w domu wszystko jest w najlepszym porządku. Te procentowe proporcje to kwestia indywidualnego doboru do naszego organizmu i samopoczucia.

3. Zbyt dużo tłuszczów

Od najmłodszych lat jesteśmy kodowani, że uczucie sytości to wyraźna ciężkość na żołądku. Myślę, że przezwyciężenie takiego myślenia to jedna z najtrudniejszych zmian na Raw food. Po zjedzeniu nawet bardzo dużej porcji warzyw nie odczujemy tego rodzaju ciężkości. Z jednej więc strony wiemy, że dostarczyliśmy naszemu organizmowi piękną porcję składników odżywczych, z drugiej – cóż, nadal jesteśmy głodni. Tłuszcz daje to uczucie sytości, dlatego wielu witarian przesadza z ilością orzechów, oleistych ziaren, oliw, avocado ( i deserów, chlebków, pizz na ich bazie). Niepostrzeżenie stają się one podstawą diety. Oczywiście tłuszcze roślinne są zdrowe i potrzebne. Jednak tak jak wszystko, w nadmiarze szkodzą.

4. Superfoodsy i suplementy

Guru Raw food często prowadzą zażarte dyskusje na temat wyższości tego sposobu odżywiania argumentując, iż jest on naturalny. Patrząc na ilość superfoodsów i suplementów jakie powinien zażywać szanujący się Raw foodowiec można poważnie zwątpić w tę tezę. Oczywiście jeśli wyniki badań wskazują jakieś niedobory warto się wspomóc naturalnym preparatem (jednocześnie modyfikując dietę!) Niemniej trzeba pamiętać, że superfoodsy i suplementy to zamiennik, często bardzo drogi, składników które spokojnie znajdziemy w surowych warzywach i owocach. Zanim więc zdecydujemy się na któryś z preparatów zastanówmy się czy faktycznie go potrzebujemy.

Wyjątkiem jest oczywiście B12.

5. Jestem na Raw food bo jem Raw czekoladę

Myślę, że ten problem w dużo większym stopniu dotyczy witarian w Stanach niż w Polsce bo u nas tego typu produkty są nadal bardzo drogie, niemniej Raw food jest ostatnio coraz bardziej modne więc wszystko przed nami ;p Nie chciałabym być źle zrozumiana – absolutnie nie uważam za złą sytuację kiedy ktoś od czasu do czasu zje Raw batonika czy Raw krakersy. Zdaję sobie również sprawę, że w początkowym okresie przechodzenia na witarianizm lub w podróży takie produkty mogą się okazać niezbędne. Niemniej powinien to być wyłącznie dodatek, urozmaicenie menu opartego na surowych warzywach i owocach.

6. Muszę zostać Raw szefem kuchni

Kiedy startowałam z Raw Tygodniem miałam poważną zagwozdkę. Czy pokazać przepisy wykwintne, skomplikowane, które jednocześnie będą dużo ciekawsze. Czy opublikować faktyczny, codzienny jadłospis licząc, że proste sałatki kogoś zainteresują. Wybrałam to drugie. Wiele osób zafascynowanych spektakularnymi przepisami myśli, że witarianizm tak właśnie wygląda. Próbując na co dzień sprostać przepisom Raw szefów kuchni spędza długie godziny na przygotowywaniu posiłków. Aby Raw food było komfortowe w utrzymaniu warto ułożyć codzienne menu ze smacznych, ale łatwych w przygotowaniu przepisów, od czasu do czasu urozmaicając je bardziej skomplikowanymi potrawami lub wyjściem do Raw restauracji.

7. Dieta moim przeznaczeniem, celem życia i pasją

Raw food to naprawdę fascynująca przygoda. Można badać np. metody uprawy warzyw i owoców, albo działanie własnego metabolizmu, że nie wspomnę o teoriach spiskowych. Niemniej zmiana diety, nawet na najzdrowszą na świecie, jest tylko (aż) pierwszym krokiem. Bazą do rozwoju całościowego. Dlatego kiedy jesteśmy już zadowoleni z wyników badań i kondycji własnego organizmu warto zrobić trochę miejsca na inne zainteresowania lub równie ważne pytania.

Cheers ;)

Śniadanie:

Koktajl figowy.

Kilka świeżych fig

2 dojrzałe banany

ogórek

Figi obieramy ze skórki i blendujemy z bananami i ogórkiem na gładką konsystencję.

Lunch do pracy:

Sałatka owocowa.

Kilka dużych liści sałaty

plaster arbuza

banan

jabłko

brzoskwinia

sok z 1/2 cytryny

2 łyżki mleczka kokosowego (z puszki)

Sałatę układamy na talerzu, obsypujemy pokrojonym arbuzem, bananem, jabłkiem i brzoskwinią. Sok z cytryny mieszamy z mleczkiem kokosowym i tak przygotowanym sosem doprawiamy sałatkę.

Przekąska:

Obiad:

Sałatka z pikantnym tofu

Mix sałat – roszponki, lodowej, dębowej, masłowej

1/2 kostki tofu pikantnego

pomidor malinowy

kilka suszonych pomidorów

2 ogórki małosolne

rozmaryn

Sałaty układamy na talerzu, dodajemy pokrojone tofu, pomidory i ogórki. Przyprawiamy rozmarynem.

Kolacja:

Sok z jarmużu, szpinaku, pietruszki i brokuła ;))

Śniadanie:

Koktajl malinowy.

2 banany

ogórek

garść malin

Składniki blendujemy na gładką konsystencję. Klasyczny przepis – bardzo Was zachęcam do korzystania z ostatnich letnich owoców.

Lunch do pracy:

Sałatka z młodym brokułem i pistacjami.

Kilka kwiatów brokuła

1/2 główki sałaty dębowej

kabaczek żółty

duży pomidor malinowy

kilka pistacji solonych

1/2 cytryny

oliwa z oliwek

Brokuły przygotowujemy na parze tak, aby były al dente. Sałatę układamy na talerzu, obsypujemy pokrojonym kabaczkiem i pomidorem, oprószamy posiekanymi pistacjami i polewamy sosem z oliwy i cytryny. Gotowe :)

Przekąska:

Obiad:

Zupa dyniowa „Genialna” i sałatka włoska

Zupa (3 porcje):

Duża dynia hokkaido

3 marchewki

przyprawa warzywno-ziołowa najlepiej Bio Avena

Sałatka:

1/2 główki sałaty dębowej

1/3 sałaty lodowej

duży pomidor malinowy

1/2 cebuli czerwonej

kilka czarnych oliwek

oliwa z oliwek z suszonych pomidorów

Przepis na zupę jest bardzo prosty, ale dzięki przyprawie jest ona niezwykle aromatyczna. Uwielbiam zupę dyniową i często eksperymentuję ze składnikami. Dla mnie ten przepis jest póki co the best ;) Wykonanie: dynię kroimy na kawałki razem ze skórką, wyjmujemy pestki i razem z marchewką oraz 1-2 łyżkami przyprawy gotujemy aż dynia zacznie się rozpadać. Bardzo ważna jest ilość wody – powinno jej być jak najmniej, tylko tyle aby składniki były zanurzone. Kiedy dynia jest już miękka, wszystkie składniki blendujemy, ewentualnie jeszcze doprawiamy, podajemy z natką pietruszki.

Sekretem smaku jest przyprawa. Jak wiecie nie lubię polecać konkretnych produktów, niemniej muszę przyznać, że jestem zachwycona warzywno-ziołową przyprawą Bio Aveny. Dodaje ona potrawie smak bulionu warzywnego i ma bardzo dobry skład: warzywa suszone (marchew, pietruszka korzeń, cebula, seler korzeń), sól (morska/kamienna), zioła suszone (pietruszka nać, koper, seler nać, lubczyk). Wszystkie roślinne składniki są eko.

Sałatkę przygotowujemy układając na talerzu sałatę dębową, dodajemy pokrojoną sałatę lodową, pomidora, cebulę i oliwki. Skrapiamy oliwą aromatyzowaną suszonymi pomidorami. Pamiętamy o odpowiednich proporcjach? ;) Raw food to minimum 70% surowego więc zadbajcie by do 1 porcji zupy, były minimum 3 porcje sałaty. Wg. miary objętościowej.

Bardzo polecam Wam to danie, zupa jest naprawdę wyjątkowa, a w połączeniu z sałatką włoską zyskuje odrobinę pikanterii ;) Smacznego!

Kolacja:

Sałatka orzechowo – cytrynowa

Kilka liści sałaty

kilka liści młodego szpinaku

1 słodkie jabłko

3-4 świeżo łuskane orzechy laskowe

plasterek cytryny

Sałatę i szpinak układamy na talerzu, dodajemy pokrojone jabłko, oprószamy posiekanymi orzechami, skrapiamy sokiem z cytryny.

Śniadanie:

Koktajl aroniowy.

Kilka liści szpinaku

garść aronii

2 dojrzałe banany

1 łyżka miodu lub odrobinę stewii

2/3 szkl. wody

Szpinak blendujemy dłuższą chwilę na gładką masę. Następnie dodajemy aronię, banany i miód/stewię. Gotowe. Aronia choć cierpka jest baaardzo wartościowym owocem. Myślę, że w tym przepisie posmakuje każdemu ;)

Lunch do pracy:

Sałatka z mango.

Kilka liści sałaty

duże, koniecznie dojrzałe mango

kilka winogron

wiórki kokosowe

Składniki układamy na talerzu i oprószamy wiórkami.

 Przekąska:

Kilka orzechów laskowych. Koniecznie tegorocznych!

Obiad:

Łódeczki paprykowe

3 papryki

kilka liści sałaty

1/2 avocado

2 marchewki

kilka suszonych pomidorów

oliwa z oliwek

suszony rozmaryn

sól morska

Z papryk usuwamy gniazda nasienne i w tak przygotowanych łódkach układamy sałatę oraz pokrojone w słupki avocado, marchewki. Dodajemy suszone pomidory, skrapiamy oliwą, przyprawiamy. I wypływamy na apetyczny ocean smaku ;p

Kolacja:

Sałatka „Maliny jak lukrowane”

Kilka liści sałaty

1/2 kabaczka

kilka malin

1/2 cytryny

1 łyżka miodu lub odrobinę stewii

1 łyżka mleczka kokosowego (z puszki)

Sałatę układamy na talerzu, dodajemy pokrojonego kabaczka, oprószamy malinami. Sok z cytryny, miód/stewię i mleczko kokosowe mieszamy i polewamy sałatkę. Smacznego!

Śniadanie:

Koktajl melonowy.

1/2 melona żółtego

1 ogórek

1 banan

4 łyżki płatków owsianych.

Składniki blendujemy dłuższą chwilę aż do uzyskania gładkiej konsystencji.

Lunch do pracy:

Kolba kukurydzy i sałatka winogronowa.

Kolba eko kukurydzy

kilka liści sałaty lodowej

kilka winogron

1 małe, kwaśne jabłko

Kolbę gotujemy i układamy na talerzu razem z pokrojoną sałatą, winogronami i jabłkiem.

Przekąska:

Kilka śliwek.

Obiad:

Raw gołąbki na szpinakowej sałatce.

100 g ugotowanej mieszanki ziaren – brązowego ryżu i różnego rodzaju soczewicy

kilka dużych liści sałaty masłowej

garść liści młodego szpinaku

1/2 główki sałaty dębowej

2 duże pomidory malinowe

1 słodka gruszka

tradycyjna mieszanka przypraw – suszona marchewka, pietruszka, cebula, koper, nać pietruszki, lubczyk, sól morska

zioła prowansalskie

sos sojowy

Mieszankę ziaren gotujemy z tradycyjnymi przyprawami.

Następnie zawijamy w liście sałaty i jeśli zajdzie taka potrzeba przytrzymujemy wykałaczkami. Doprawiamy kilkoma kroplami oleju sojowego. Podajemy z sałatką ze szpinaku, sałaty, pomidorów i gruszki. Przyprawiamy ziołami prowansalskimi.

Kolacja:

Avocado i sok marchwiowy

Jedno ;)

Bon appetit! ;)

Śniadanie:

Koktajl nektarynkowy.

3 dojrzałe nektarynki

kilka liści sałaty

1 duży ogórek

1 banan

1/2 szkl. wody

Wszystkie składniki blendujemy dłuższą chwilę aż do uzyskania gładkiej konsystencji.

Lunch do pracy:

Kromki dyni z zieloną sałatką.

Kawałek młodej dyni

kilka liści sałaty lodowej

kilka winogron

1 kiwi

sok z 1/2 limonki

Dynię kroimy na plastry i układamy na talerzu razem z sałatą, winogronami i kiwi. Skrapiamy sokiem z limonki. Z tak przygotowanej dyni możemy też zrobić kanapki, smarując przyprawionym „masłem” z avocado i dodając np. pokrojone pomidory. Smacznego!

Przekąska:

Arbuz. Ok, przemysłowe ilości arbuza ;)

Obiad:

Brokuły na parze z sałatką „do pary”.

Kilka kwiatów brokuła

kilka liści sałaty dębowej

1/2 żółtej papryki

2 ogórki

1/2 kabaczka

oliwa z oliwek

zioła prowansalskie, sól morska

Brokuły przygotowujemy na parze tak, aby były al dente. Sałatę układamy na talerzu, obsypujemy pokrojoną papryką, ogórkami i kabaczkiem, skrapiamy oliwą i doprawiamy przyprawami.

Kolacja:

3 banany oraz sok z jarmużu, sałaty i jabłek.

Cheers ;)

Śniadanie:

Koktajl miętowo – arbuzowy z płatkami.

1/4 małego arbuza

1 banan

2 ogórki

kilka gałązek mięty

4 łyżki płatków owsianych

Składniki blendujemy dłuższą chwilę na kremową masę. Ready ;)

Lunch do pracy:

Pudding brzoskwiniowy z avocado.

1 dojrzałe avocado

2 dojrzałe brzoskwinie

(opcjonalnie 1/4 szkl. wody)

Zadbajcie by avocado i brzoskwinie były dojrzałe. Wszystkie składniki blendujemy aż do uzyskania gładkiej konsystencji. Dodajemy pokrojone owoce, ja dorzuciłam winogrona.

Przekąska:

Ulubione sezonowe owoce.

Obiad:

Raw kebab ;)

Kilka dużych liści sałaty

100 g soczewicy ugotowanej z curry

1 duża papryka

1 duży pomidor malinowy

garść kiełków

1/4 główki sałaty lodowej

oliwa z oliwek

przyprawy orientalne

Kładziemy na talerzu podwójnie liście sałaty, następnie nakładamy na nie soczewicę i pokrojone w słupki warzywa. Polewamy oliwą, przyprawiamy. Potem zawijamy liście i przykładamy je plastrem papryki lub wbijamy wykałaczkę. Taki raw kebab owinięty w folię świetnie też sprawdza się „na wynos” zamiast kanapek ;)

Kolacja:

Sałatka szpinakowo – ogórkowa i sok marchewkowy.

Garść liści młodego szpinaku

2 ogórki

2 suszone pomidory

sok z cytryny

Układamy szpinak na talerzu, obsypujemy pokrojonymi ogórkami, dodajemy suszone pomidory i skrapiamy sokiem z cytryny. Pałaszujemy :)

Smacznego!

Lato jest cudownym czasem – niezrównany aromat warzyw i owoców dojrzewających leniwie pod piekącym słońcem, bogactwo smaków, intensywne barwy. Ahh, dlaczego nie może tak być cały rok? ;) W tym okresie moje menu ulega uproszczeniu. Letnie warzywa i owoce są tak doskonałe w naturalnej formie, że właściwie nie potrzeba żadnych wyszukanych przepisów. Dzisiejszy dzień to moje letnie klasyki.

Startujemy! :)

Śniadanie:

Koktajl z sałatą i szpinakiem.

Kilka liści sałaty masłowej

Kilka liści szpinaku

1 banan

1 gruszka

1/2 szkl. wody

Wszystkie składniki blendujemy. Koniecznie w kolejności – najpierw sałata i szpinak, aż do uzyskania gładkiej masy, następnie dodajemy banana i gruszkę. Gotowe :)

Lunch do pracy:

Sałatka „Z głową w gwiazdach”.

Kilka liści sałaty dębowej

1/2 kabaczka

nektarynka

3 oliwki

1/2 cytryny

2 – 3 daktyle

Sałatę rwiemy i układamy na talerzu. Następnie kabaczka, nektarynki i oliwki kroimy w plastry. Używając form do ciastek wycinamy z plastrów kabaczka interesujące kształty. To bardzo fajny sposób na wizualne urozmaicenie potrawy. Myślę, że szczególnie przyda się rodzicom dzieci niezbyt zainteresowanych surowymi warzywami ;) Z połówki cytryny wyciskamy sok i blendujemy go z 2 – 3 daktylami, polewamy tak przygotowanym sosem sałatkę. Voila ;)

Przekąska:

Obiad:

Słońce na talerzu.

Makaron pełnoziarnisty

2 duże pomidory malinowe

3 ogórki

garść kiełków słonecznika

garść pokrojonej sałaty lodowej

1 ogórek małosolny

1/3 czerwonej cebuli

oliwa z oliwy z suszonych pomidorów

przyprawy – klasyczna mieszanka suszonej pietruszki, marchewki, selera, kopru, lubczyka i soli morskiej.

Układamy na talerzu porcję makaronu i do tego 3 porcje pokrojonych warzyw. Doprawiamy. Ten najprostszy przepis jest jednym z moich ulubionych w okresie letnim. Namawiam Was bardzo gorąco do smakowania skarbów tego sezonu – fenomenalne pomidory malinowe, ogórki gruntowe i małosolne. Nasycają organizm bogactwem witamin, a zmysły letnim ciepłem.

Kolacja:

3 banany i sok brokułowo – pietruszkowy.

Cheers ;)

Do przygotowania tortu jest potrzebny duży arbuz z którego najszerszej części wykrawamy cztery grubsze plastry. Obieramy ze skórki, układamy na talerzu jeden na drugim. Następnie dzielimy na porcje.

Przygotowujemy dodatki, krojąc je w cienkie plastry. Jeśli chodzi o same owoce to są one dowolne. Ja użyłam brzoskwiń, gruszek, borówek i czerwonych porzeczek. Natomiast koniecznie przyda się krem z avocado i bananów ;) Wykonujemy go w następujący sposób: 2 avocado, 3 banany i odrobinę wody (czym mniej tym lepiej) miksujemy w blenderze na gładką masę.

Następnie przekładamy plastry arbuza owocami i kremem. Jeśli poszczególne porcje są niezbyt zwarte możemy je nadziać na patyczek, dzięki temu będzie je dużo łatwiej przenieść.

Tort nakładamy na talerzyki i gotowe ;)

Dostałam w tym roku trzy wspaniałe prezenty:

Jednym, była noc spędzona pod rozgwieżdżonym niebem ;)

Drugim, jest wyprawa w ukochane Tatry. RAWolucja wzniesie się 2 300 m n. p. m. Yay ;D

Trzecim, jest Wasza obecność tutaj! Dziękuję za wszystkie życzenia urodzinowe! :)